ඔබට පෙම් බැදී මම....

සඳ ඔබ මගේ...
මා දිවිය එලිය කල
පෙම්බරාණෙනි...
සෙනෙහස උතුරන...
ඔබ හද තුල මම
ලැගුම් ගත්තෙමි...

සත් සියක් සත් පියුම් පිපේවා...
මලින් පිරී ගත් ලොවක් සැදේවා
ඒ ලොව රජ කුමරිය මම වෙන්නෙමි
ඔබ අත ගත් මා රැජිනියකි.....

මල්ලිගේ උපන්දිනේ

කාලෙකින් බ්ලොග් පොස්ට් එකක් ලියන්නත් බැරි උනා. බස් පදින අය නම් දන්නවා මේ දවස්වල මට වැඩ තරම.  ඒ වැඩ අස්සේ අපේ මල්ලි ඊයේ එයාගේ 23 වෙනි උපන් දිනේ සැමරුවා. ඉපදුනේ අප්‍රේල් 1 වෙනිදා උනාට එයාගේ මතකයටයි මොලේටයි ගහන්න කෙනෙක් අපේ පවුලේ නම් නෑ. හරි උවමනාවෙන් ඉගෙන ගත්තා නම් අද එයා අපි හැමෝටම වඩා ඉහල තැනක ඉන්නවා. මගේ බ්ලොග් එක කියවන අය දන්නවනේ මල්ලිගේ කතා. දඹලාගේ නෑයා, පොඩි එකාගේ රචනාව, outstanding team එක.

ඒ කොහොම උනත් අපි හැමෝගෙම පණ එයා. අම්මයි තාත්තයි, මමයි එයාව බලාගන්නේ මැණිකක් බලාගන්නවා වගේ. 23 වෙනි උපන්දිනේ සැමරුවට අපිට තාම එයා පොඩි ළමයෙක් වගේ. කලින් දවසේ කේක් එකක්, ඉටිපන්දම් එක්ක ගෙනත් දුන්නම හිනාවෙච්ච ලස්සන මට තාම මතකයි. දැන් අවුරුදු කීපයක ඉඳං එයා ටිකක් අසනීපෙන් ඉන්නේ. ඒ නිසා අපි එයාව හැම තිස්සෙම සතුටින් තියන්නමයි බලන්නේ.

අද නම් ගොඩාක් ලියන්න වෙලා නෑ වගේ. ඒත් මගේ මල්ලිට නිරෝගී උපන්දිනයක් ඊළඟ අවුරුද්දෙවත් සමරන්න ලැබේවා කියල ප්‍රර්ථනා කරනවා. 

සිහිය....

සිහිය කියන දේ අපිට කොච්චර වටිනවද කියල තේරෙන්නේ සිහිය විකල් වුනු කෙනෙක් දැක්කමයි. අසිහියෙන් මොන තරම් දේවල් ඒ අය කරනවද. අපිට ඒ මනුස්සයට වැරැද්දක් කියන්නත් බෑනේ. සිහිය විකල් වුනු කෙනෙක් නැත්නම් සාමාන්‍යයෙන් කියන විදියට නම පිස්සෙකුට අම්මා තාත්තා කවුද කියලවත් අඳුරගන්න බෑනේ. ඒ වගේ කෙනෙක් ඒගොල්ලෝ කරන්නේ මොනවාද කියන්නේ මොනවාද කියල දන්නෙත් නෑ.

සාමාන්‍ය මිනිස්සු වන අපිට ඒ අය කරන එක දැක්කම තරහා යනවා තමයි. ඒත් අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒ අය අනුකම්පාව ලැබිය යුතු කොටසක්. පිස්සු හැදෙනවා කියන්නේ මිනිහෙකුට හැදෙන්න පුළුවන් නරකම ලෙඩේ. පිස්සු හැදුනු කෙනෙක් වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබා ගෙන උනත් මිය යන තෙක්ම පිස්සෙක් විදියට ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. ඒ කියන්නේ ඒ මනුස්සයත්, එයාගේ පවුලේ අයත් මුළු ජීවිත කාලෙම විඳවනවා. පිස්සු හැදුන කෙනෙක් අම්මට, තාත්තාට ගැහුවත් ඉවසා ගෙන ඉන්න වෙනවා. මොකද ඒ මනුස්සයා හිතල කරන දෙයක් නෙවෙයි ඒක. අසිහියෙන් කරන දේකට ගහල බැනල වැඩක් නැති නිසා.

මීට අවුරුදු කීපෙකට කලින්, මනස අවුල් උනු කෙනෙක් කරපු සුළු වැරැද්දකට පොලිස් කාරයෙක් එලව එළවා  පහරදුන්නා. ඒ මනුස්සයා ගහන්න එපා කියල වදිද්දී ඒ පොලිස් කාරය ලොකු පොල්ලකින් ඒ මිනිහට ගහල මුද මැදට දැම්ම. ඊට‍ පස්සේ ඒ මනුස්සය ගිලිලා මැරුණා. මේ සිද්ධිය රුපවාහිනි නාලිකාවකින් පෙන්නුවා.

මම මේක ලියන්නේ ඇයි කියලා මාව හොඳට දන්න අය දන්නවා. අනෙක් අය මගෙන් අහන්න එපා ඇයි කියල. සිහිය විකල් වුනු අයට අනුකම්පාව දක්වන්න. ඒ අයත් කාගෙහරි සමීපතමයෙක්...


දන්නෙම නැතුව ආදරණීය නවාතැන සින්ඩි ලංකා වෙබ් අඩවියේ 'බ්ලොග් ස්ටාර්' තරගයේ තුන්වෙනි වටයටත් ඇවිත්.  ඔන්න ඉතින් ආදරණීය නවාතැනට කැමති කෙනෙක් ඉන්නවා නම් මනාපයක් දෙන්න. 

පුවත්පත් ලිපියක් සදහා ඔබේ අදහස් ඕනෑ`

මෙය මා ලිවීමට බලාපොරොත්තු වන පුවත්පත් ලිපියක් සදහා වේ.

නැන්දම්මා ලේලි ගැටුම් පිළිබඳව ඔබේ අදහස කුමක්ද? එය නැවැත්වීමට දෙපාර්ශවය කලයුතු යැයි ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? මෙම අවස්ථාවේදි සැමියාගේ කලයුත්තේ කුමක්ද?

ඔබේ අදහස් සමග ඔබගේ නම, වයස හා රැකියාව සඳහන් කරන්න. අදහස් දැක්වීම සියලු දෙනාටම විවෘතයි

වසාපන් මේ මා දිනමිණ විගසේ

නීල ගණදුර පැතිරෙන       අඹරේ
සරා සඳ කුමාරි පිපියන්    රහසේ
ශ්වේත වූ වළා කුමාරෝ   රිසිසේ
වසාපන් මේ මා දිනමිණ  විගසේ

(තේරුම: ගණ අඳුර පැතිරෙන අහසට එන්න සඳ කුමාරි, සුදු වලාකුළු විත් හිත් පරිදි වසන්න මේ මහා සුර්යයා)

මිහිකලා දුකින් වියලී ඇත           සරියේ
මල්ඵල අතැර තුරුලිය හැඩවෙයි දුකිනේ
දියවලා නැගණි මුතු ඇට වැසි     දෙමිනේ
වසාපන් මේ මා දිනමිණ             විගසේ
(තේරුම: පොලෝ තලය වියලී ඇත, ගස් වැල් මල් ගෙඩි නැතිව දුකින් ඇත. වැහි වලාකුලක් ඇවිදින වැස්සක් දී වසනු මැන මේ මහා සුර්යයා)


ගගුලිය, දොළලිය මිහින්     දුරු වී
සිසිලස සිතගත නොහදන  කල්හී
මඳ මඳ තරුකැට අහසට වන්හී
වසාපන් මේ මා දිනමිණ  විගසී

(තේරුම: ගංගා ඇලදොළ වියලී ගොසිනි, සිසිලසක් ඇත්තෙම නැත. යන්තම් දිලෙන කුඩා තරුකැට විත් වසනු මන මේ මහා සුර්යයා)

සරා සඳ කුමරි පිපිලා    රහසේ
මල් ඵල  ත්රුලිය වෙත ආ සතොසේ
ගගුලිය දොළලිය මිහිමත සැරසේ
වැසුවා මේ මා දිනමිණ විගසේ

(සඳ ඇවිත් අහසට, මල් ඵල ඇවිත් ගස් වලට, ගංගා ඇලදොළ පිරී ඉතිරි ගොසිනි. වසා ඇත මේ මහා සුර්යයා)

බ්ලොග් අවකාශයේ හිත් රිදවුම...

මම සිංහල බ්ලොග් ලෝකයට අගන්තුකයෙක්මි. මම බ්ලොග් ලියන්නට පටන් ගෙන තවම ගත වී ඇත්තේ තෙමෙසක්‌ පමණි. ඒ තෙමසට මම බොහෝ දෙනා දැන හදුනා ගත්තෙමි. එහෙත්, සමහරුන්ව නිසි පරිදි හදුනා ගන්නට නොහැකි විනි. එසේ වුයේ නම් අද මෙය ලිය නොවන්නට ඉඩ තිබුණි. කෙසේ වුවත් විය යුතු සියල්ල සිදු වුනි. මූණු පොතේ බ්ලොග් මිතුරෝහිදී, කලක අඹ යහළුවකු මෙන් පෙනී සිට පසුව හදිසියේ තරහා වූ කෙනෙක් කල කී දෙයකින් සිදුවූ සිදුවීමකින් සිත රිදී මා මගේ බ්ලොගය වසා දමා නැවතත් කිසි දිනෙක සිංහලෙන බ්ලොග් නොලියන්නට තීරණය කලෙමි. මගේ ලිපි කියැවූ, අදහස් දැක්වූ සැමට තුති. මින් ඉදිරියට මා සිංහල බ්ලොග්කාරියක නොවෙමි. ඒ තීරණයට මම දහස් වර සතුටු වෙමි.

ආයුබෝවන්!!!

ආදරයක තරම...

කුණාටුවකින් තම මව අහිමිවූ සුදු කොටි පැටවුන්ට අම්මා කෙනෙක්....